دل نوشته های یک آذردخت

خواجه ی راز (من و احساسم)
نویسنده : منیژه - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩۱
 

در این شب ها خوش خلوتی با حضرت حافظ دارم...

 

 من و انکار شراب این چه حکایت باشد     غالباً این قدرم عقل و کفایت باشد

تا به غایت ره میخانه نمی دانستم           ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

زاهد و عجب و من و مستی و نیاز           تو را خود ز میان با که عنایت باشد

زاهد ار راه به رندی نبرد معذور است       عشق کاریست که موقوف هدایت باشد

من که شب‌ها ره تقوا زده‌ام با دف و چنگ      این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند                پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد

دوش از این غصه نخفتم که رفیقی می‌گفت      حافظ ار مست بود جای شکایت باشد