دل نوشته های یک آذردخت

مرور خاطرات...
نویسنده : منیژه - ساعت ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٩
 

نه، نمی خواهم بی چراغ و بی چلچله بمیرم
بی ابر و بی پرنده
    بی ستاره و بی شبنم
 نمی خواهم تو بگردی و من نباشم
تو بگردی و من در پاییزی ترین روز سال
و در آغاز حسرتی جاودانه
   آخرین انار را
از سر شاخه ی تنهاترین درخت خانه

                                                 بچینی
 تا در گذران روزها و ماهها
 همچنان خوابها و خاطرهایمان را
                                      مرور کند...

همان خانه و

همین انار خشکیده بر طاقچه ی اتاق را می گویم

                                                                         بانو...

و بعد از این همه سال

هنوز هم دلواپس آن پرنده ی گمنانم

     که پا به پای تابستان پنج سالگی ام

        هر روز از کَرتی به کَرتی می پرید و

          اشاره و آسمان را به من می آموخت

همان پنج سالگی و

همین اشاره عاشقانه را می گویم

                                                    بانو...

شاعر: محمدرضا عبدالملکیان

 

شاید یه روزی نه چندان دور متن کامل این شعر  (سفرنامه) رو گذاشتم...خیلی دوسش دارم...باهاش زندگی رو نفس میکشم...شایدم یه روزی یه جائی با صدای خودم گوشش دادید...خدا رو چه دیدی...