بدون شرح

 

هر چه انسان تر باشیم زخمها عمیق تر خواهند بود...

هر چه بیشتر دوست بداریم بیشتر غصه خواهیم داشت...بیشتر فراق خواهیم کشید و تنهائی هایمان بیشتر خواهد شد...
شادی ها لحظه ای و گذرا هستند...شاید خاطرات بعضی از آنها تا ابد در یاد بماند،

اما رنجها داستانش فرق میکند تا عمق وجود آدم رخنه می کند و ما هر روز با آنها زندگی می کنیم... انگار که این خاصیت انسان بودن است!

 


نامه به کودکی که هرگز زاده نشد

اوریانا فالاچی

/ 7 نظر / 5 بازدید
سپیده

همه ی رنج انسان از دانایی

بزرگ

هرچه داناتر غم بيشتر هركه بامش بيش برفش بيشتر

سمیرا

تونم هی کلک بکو چش دل ایما...هی اشک درار...خو؟

میکائیل

قصه همین رنج است .... منم انسان ...

H.k

جمله جالبی است...اسم این کتاب را بارها شنیده ام ولی تا الان سراغش نرفتم...

بانوی اردیبهشت

عزیزم مدتهاست ازت خبری ندارم. فکر کنم شب عیدی خیلی سرتون شلوغ باشه گلم. می بوسمت.